การสร้างพลังเสียง

 นักร้องเสียงไพเราะ จะปลุกให้คนลุกขึ้นมาเต้น 

นักพูดเสียงมีพลัง จะปลุกคนฟังให้ลุกขึ้นมาสู้อีกครั้ง

>>>การสร้างพลังเสียง

ถ้าต้องการให้เสียงมีพลังมีความหนักแน่น
ฝึกได้ด้วยการวิ่งไปร้องเพลงไป เช่น ตำรวจ ทหารที่ฝึกกัน
เหมือนการเอาครูที่ดุนักเรียน กับครูฝึกทหาร เปล่งเสียงออกค่ำสั่งเทียบกัน
เราจะได้ยินเสียงที่แตกต่างกันมาก เสียงทหารจะดัง กระหึ่ม มีพลังอำนาจ
น่าเกรงขาม ดุดัน ก้องกังวาน เพราะออกกำลังกายบ่อย

ถ้าต้องการให้เสียงมีท่วงทำนองไพเราะ มีเสียงสูงต่ำ หนักเบา
ควรฝึกด้วยการอ่านบทกวีออกเสียงดังๆ

ถ้าต้องการให้เสียงเต็มไปด้วยความเมตตานุ่มนวล โอนโยน

เสียงใสไพเราะ ฟังแล้วสบายหู ใครได้ยินก็ชื่นชม
ควรสวดมนต์ให้เต็มเสียงเป็นประจำสม่ำเสมออย่าได้ขาด
เข้าไปปรับพลังภายใน นั่งสมาธิให้ใจมันเย็นใส
พระภิกษุสงฆ์ สามเณร นักพูดทางด้านจิตวิญญาณ
ส่วนมากเวลาออกมาพูด เสียงจะใสเยือกเย็น ไปถึงดวงตา
ทำให้คนฟังปลื้มปีติใจ ปลอดภัย มีความสุข ฟังแล้วศรัทธาได้ง่ายที่สุด
เป็นพลังเสียงที่แตกต่างจากทหาร นักการเมือง

มีพลังเสียงไว้ปลุกระดมพลแสน ฟังแล้วฮึกเหิม ห้าวหาญอยากสู้รบ

จับไมโครโฟนแบบนักพูด

เมื่อไรที่ใครขึ้นเวที เพียงแค่ดูการจับไมค์ ก็มองทะลุถึงกระบวนท่า
ว่า จับไมค์เป็นรึป่าว คนมีเชื้อไขของนักพูด จะจับไมค์ต่างจากคนอื่น

>>> จับไมโครโฟนแบบนักพูด

ควรปรับไมโครโฟนทุกครั้งก่อนการพูด ไมโครโฟนควรจะเอียงขึ้นมา 45 องศา

ห่างจากปากเราประมาณ 1 กำปั้น เพราะจะทำให้การใช้น้ำเสียง

อยู่ในจุดที่เราควบคุมสูงต่ำหนักเบาได้ดี เช่น พูดเสียงดัง ดึงไมค์เข้า
พูดเสียงเบา ดึงไมค์ห่าง ทำให้น้ำหนักเสียงพอดี ลงตัว มีจังหวะ

มีทำนองไพเราะ พร้อมทั้งทำให้เกิดความสง่างามเมื่ออยู่บนเวที

อย่าลืมว่าผู้ฟังไม่ได้สนใจฟังเราพูดเพียงถ่ายเดียว พวกเขายังสนใจดูบุคลิกหน้าตา รอยยิ้มเราด้วย พยายามอย่าให้ไมค์มาชิดปากและบดบังใบหน้าเรานะครับ
เพราะถ้าคนเห็นหน้าเราไม่ชัด เขาก็จำเราไม่ค่อยได้
อีกอย่างมันเป็นการโชว์แบรนด์ ให้คนจดจำใบหน้าชัดเจน

อาจมีข้อซักถามว่า ไมค์อาจดูดเสียงไม่ดี เลยต้องเอาไมค์มาจ่อๆใกล้ปาก
ความจริงถึงไมค์จะไม่ดี แต่ถ้าน้ำเสียงเราดี มีความดัง พลังอำนาจ ก้องกังวานอยู่แล้ว
ต่อให้ไมค์ไม่ดี ก็เปล่งพลังเสียงออกมาได้อย่างชัดเจน กลบเสียงคนทั้งห้อง